ببخشید منتظر موندین‏.‏
نه‏،‏ اصلا‏.‏
چی کارمی تونم براتون بکنم؟
راستش‏،‏ میخوام یه مهمونی چای خوری‏،‏ به سبک غربی‏،‏ برگزار کنم‏.‏
مهمونی چای خوری‏.‏‏.‏‏.‏غربی؟
البته‏،‏ یه جشن خودمونیه‏.‏
منظورت از این مهمونی های دخترونه اس‏،‏
که این روزا کلی خاطر خواه داره؟
آره‏.‏
یه صحبت لذت بخش با دوستان‏،‏ به همراه خوردنی و چایی‏.‏
از من می خوای‏،‏ که جشن رو آماده کنم؟
آره‏.‏
ولی باید ویژه باشه‏.‏
ویژه؟ منظورت چیه؟
مثلا تعداد شرکت کننده ها‏.‏
شرکت کننده ها؟
خیلی زیادن؟
بر عکس‏.‏
فقط من و یک نفر دیگه‏.‏
‏"‏یاگیو سِکشیوسای‏"‏ رو دعوت کردم‏.‏
فقط یکی؟
مطمئنی؟
آره‏.‏
و یک شرط مهم‏.‏
شرط؟
چی؟
خوراکی ها باید حسابی تند باشن‏.‏
تند؟
منظورت اینه که فلفلی باشن؟
دقیقا‏.‏
تندِ تند.‏ِ
غذایی که با یه گاز کوچولو‏،‏ دهن رو نابود می کنه‏.‏
لطفا زحمتش رو بکش‏.‏
چرا همچین چیزی می خوای؟
من یک بار‏،‏ شاگرد ‏"‏کامیزومی نُبوفسونا ساما‏"‏ بودم‏.‏
آره‏،‏ شنیدم‏.‏
شنیدم شاگردِ اساتید شمشیرزنی
بزرگی بودی مثل ‏"‏بُکودن ساما‏"‏‏.‏
‏"‏سِکشیوسای‏"‏ اونجا همراه من بود‏.‏
اون شاگرد کهنه کارتری ‏،‏ نسبت به من بود‏.‏
که اینطور‏.‏
بعد‏،‏ با این که تو‏"‏شوگان‏"‏ بودی‏،‏
اون تو تمرینات از تو بهتر بود‏.‏
درسته‏.‏
درست برعکس چیزی که باید می بود‏.‏
به همین خاطر‏،‏ ‏"‏سیکشیوسای‏"‏ بیش تر اوقات
شوخی های زننده ای با من می کرد‏.‏
‏"‏سکشیوسای ساما‏"‏ همچین کاری کرد؟
بدترینش وقتی بود که‏،‏ غذای من رو تند می کرد‏.‏
اون هرچند وقت یک بار‏،‏ خردل و فلفل تو غذای من میریخت‏.‏
چه کار زشتی‏.‏
درسته‏.‏
و حالا می خوام تو این جشن دخترونه‏،‏ ازش انتقام بگیرم‏.‏
دنیای انیمه http‏‏‏‏:‏‏‏‏//forums‏‏‏‏.‏‏‏‏animworld‏‏‏‏.‏‏‏‏net
mx2 کاری از
برادران ناکاما تقدیم می کند
خوش اومدین‏،‏ ‏"‏سکشیوسای دونو‏"‏‏.‏
چند وقته که نتونستیم همدیگه رو ببینیم؟
از وقتی که با ‏"‏بُکودن دونو‏"‏ بودی‏،‏ ندیدمت‏.‏
پس خیلی وقته‏.‏
آره‏.‏ من که فکر می کنم از زمان شاگردیمون پیش ‏"‏کامیزومی ساما‏"‏ همدیگه رو ندیدیم‏.‏
اون موقعا برای شاگردای تازه وارد‏،‏ کمک بزرگی بودی‏.‏
آره‏.‏ کمک خیلی بزرگ‏.‏
نه‏،‏ اصلا‏.‏
فکر کردن بهش هم‏،‏ قلبم رو به درد میاره‏.‏
اون خاطرات بیش تر‏،‏ تلخ و جگرسوزه‏،‏ تا این که خاطرات تلخ و شیرینی باشه‏.‏
تو الان ‏"‏شوگان‏"‏ هستی‏،‏ یوشیترو ساما‏.‏
نباید همچین کینه ای داشته باشی‏.‏
من زیاده روی کردم‏.‏ معذرت می خوام‏.‏
درسته‏.‏
البته‏،‏ اینا واسه گذشته هاست
بیا تو‏،‏ لطفا‏.‏
اینو به عنوان هدیه برات آوردم‏.‏
یه شمشیر که از ‏"‏کامیزومی ساما‏"‏ گرفتم‏.‏
این چیه؟
استادمون شمشیر خاصی که دوست داشته باشه‏،‏ نداشت‏.‏
درسته‏.‏
هر شمشیری که براش هدیه می آوردن‏،‏ به بقیه می داد‏.‏
این هدیه از طرف یه تاجر
به اون بود‏،‏ که دادش به من‏.‏
واقعا شمشیر خوش تراشیه‏.‏
می خوای بدیش به من؟
آره‏،‏ معلومه‏.‏
ولی سخته که باور کنم‏،‏ آدمی مثل تو‏،‏
همچین چیزی رو مجانی به من میده‏.‏‏.‏‏.‏
درسته‏.‏
من آدم مهربون و رفیق بازی نیستم‏.‏
ببخشید‏.‏
منظورم این نبود‏.‏
معلومه که همین بود‏.‏
تو می خوای بگی‏،‏ من آدم خشک و بی احساسیم‏،‏
باشه‏،‏ من اینطوریم‏.‏
من نگفتم بی احساسی‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ گفتی‏،‏ عیبی هم نداره‏.‏
من هم یه شرط دارم‏،‏ برای دادن این هدیه‏.‏
لطفا آروم باش‏.‏
من ناراحت نیستم‏.‏
فقط یه شرط دارم‏،‏ همین‏.‏
نمی تونم اینو به یه آدم‏،‏ کوچیک و بی ارزش بدم‏.‏
مخصوصا کسی که نمی تونه
گذشته رو فراموش کنه و دنبال انتقامه‏.‏
اگه‏،‏ مثلا خوردنی هایی که میاری‏،‏ تند باشن‏،‏
نمی تونم این شمشیرو بهت بدم‏.‏
البته می دونم که همچین کاری نمی کنی‏.‏
نه‏،‏ معلومه که نه‏.‏
اینطور نیست‏.‏
بفرمایید‏.‏
انگار یکم زیاده روی کردم‏.‏
ببخشید‏.‏
خوردنی ها اومدن‏.‏
بفرمایین‏.‏
حتما‏.‏‏.‏‏.‏
مطمئنم این کیک ها‏،‏ تند نیستن‏،‏ مگه نه؟
نه‏،‏ معلومه که نه‏.‏
پس یه گاز گنده بگیر‏.‏
من تازگی ها‏،‏ دارم رژیم میگیرم‏.‏
رژیم واسه جشن های دخترونه‏،‏ حرومه‏.‏
کیک‏،‏ شیرینی و‏.‏‏.‏‏.‏
دلیل اصلی این جشن ها‏،‏ اینه که همه چیز
رو فراموش کنیم‏،‏ حتی رژیم های غذایی مسخره رو‏.‏
حالا یه گاز گنده بگیر‏.‏
زود باش‏.‏
چی شده؟
نباید تند باشه‏.‏
اگه تند باشه‏،‏ نمی تونی شمشیرو داشته باشی‏.‏
کجا میری؟
هنوز مونده‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
بیا‏،‏ کیکت رو تموم کن‏.‏
آدم نباید اینقدر بی تربیت باشه که
وسط خوردن‏،‏ بلند شه‏،‏ بره‏.‏
آب‏!‏ آب‏!‏
چی کار می کنی؟
اگه اعتراف کنی‏،‏ تند بود‏،‏ می ذارم بری‏.‏
اعتراف نمی کنم‏.‏
اگه تند نبود‏،‏ چرا برنمی گردی سرِ جات؟
واسه رفتنت‏،‏ دلیلی نمی بینم‏.‏
زودباش‏.‏
تند بود‏!‏ تند‏!‏
بعد از این همه سال‏،‏ هنوز به فکر انتقامی؟ بیچاره‏.‏
تازه هیچوقت هم نتونستی منو گول بزنی‏.‏
نباید با دهن بخوری‏،‏ زشته‏.‏
ریکیو‏،‏ یه لیوان بده‏.‏
هیولای نامرد‏!‏
راستش‏،‏ این سس فلفل بود‏.‏
الکی‏،‏ نشون دادم که می خوام بخورم‏.‏
با هم میمیریم‏!‏
ولم کن‏!‏
نمی ذارم‏!‏
بفرمایین‏!‏
تند نیست‏!‏
خب دیگه‏،‏ بذار شمشیرو ببینم‏.‏
خوردنی ها‏،‏ تند بودن‏،‏ بهت نمی دم‏.‏
تو که نخوردی‏،‏ پس مشکلت چیه؟
می خواستی‏،‏ منو گول بزنی‏،‏ مشکل اینه‏!‏
من اینو به آدم کینه ای‏،‏ مثل تو نمی دم‏!‏
داری به چیزای بی اهمیت گیر میدی‏،‏
عین پیرزنا‏.‏
من اون سس رو خوردم‏،‏ پس همچین بی گناه هم نیستی‏!‏
خودت داشتی می گفتی که چقدر تو
گول زدم مردم‏،‏ باهوشی‏.‏
تو یه مبارزه ی عادلانه‏،‏ شکستت میدم‏.‏
باشه‏.‏
پس بیا‏،‏ یه بازی بکنیم‏.‏
بازی؟
‏"‏رولت روسی‏"‏‏،‏ که واسه جشن های دخترونه‏،‏ اصلاحش کردم‏.‏
چند تا تیکه‏،‏ کیک داریم؛ یکیشون تنده‏.‏
کسی که اون تیکه ی تند رو بخوره‏،‏ می بازه‏.‏
بهت که گفتم‏،‏ نمی تونی شمشیرو به دست بیاری‏.‏
پس چطوره‏،‏ با چیزایی که خیلی دوستش داریم‏،‏ رو این بازی شرط ببندیم؟
چیزایی که خیلی دوست داریم؟
ما سنگکوها‏،‏ همه مون یه چیز خیلی با ارزش داریم‏،‏نه؟
مترجم‏:‏ در قسمت های قبل‏،‏ به گنجینه های مخفی سنگکو گفته میشد‏،‏ که به خاطر ترجمه ی اشتباه معذرت می خوام‏.‏
مثل ‏"‏گنجینه ی مخفی‏"‏‏.‏
دنبال چیزی اومدی؟
‏"‏چیز‏"‏؟
معلومه‏،‏ اومدم دنبال ‏"‏گنجینه‏"‏ ات‏.‏
‏"‏یوشیترو ساما‏"‏ و ‏"‏سِکیشوسای ساما‏"‏‏،‏ هر دوتاشون اینجا هستن‏.‏
چه خوب‏،‏ واسه اونا رو هم می گیرم‏.‏
اگه لازم شه‏،‏ با زور‏.‏
‏"‏نُبوناگا ساما‏"‏ اومدن‏.‏
حالا که فکرشو می کنم‏،‏
‏"‏نبوناگا‏"‏ داره ‏"‏گنجینه‏"‏ های همه رو جمع می کنه‏.‏
یعنی شنید‏،‏ ما داریم رو ‏"‏گنجینه های مخفی‏"‏ مون شرط می بندیم‏،‏ سریع اومد؟
چرت نگو‏.‏
امکان نداره‏.‏
شنیدم تا الان‏،‏ کلی قربانی داشته‏.‏
الان هم اومده دنبال ما دو تا؟
یعنی چی کار باید بکنیم؟
من می خوام‏،‏ با ‏"‏گنجینه‏"‏ هامون‏،‏ رو بازی شرط ببندم‏.‏
ولی شنیدم اگه اونا رو از دست بدیم‏،‏
دیگه نمی تونیم به دنیای خودمون برگردیم‏.‏
که یعنی‏،‏ به هیچ وجه نمی تونیم‏،‏ ‏"‏گنجینه‏"‏ رو به اون بدیم‏.‏
پس چطوره‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏از شرّش خلاص بشیم؟
یعنی می تونم به عنوان‏،‏ هم پیمان روت حساب کنم؟
حتما‏.‏
ولی چی کار باید بکنیم؟
اونو هم میاریم تو بازی‏.‏
که اینطور‏.‏
ریسکش بالا نیست؟
چرا‏.‏ ولی من روی اون تیکه
کیکی که تنده علامت گذاشتم‏.‏
پس از اولش هم‏،‏ می خواستی به من کَلک بزنی؟
نه‏.‏
چقدر پست‏.‏
الان وقتش نیست‏!‏
باشه‏.‏ بعدا راجع بهش حرف می زنیم‏.‏
خب‏،‏ این علامت چیه؟
درسته‏.‏
گیلاس‏،‏ یکمی از وسط کیک‏،‏ فاصله داره‏.‏
اون کیک‏،‏ تنده‏.‏
که اینطور‏.‏
علامت ظریفیه‏.‏
اگه چشمای تیزی نداشته باشین‏،‏ متوجه نمیشین‏.‏
پس تو هم حواست باشه‏.‏
فهمیدی؟
‏"‏نُبوناگا‏"‏ رو بفرست بیاد‏.‏
می دونیم واسه چی اومدی‏.‏
خوبه‏،‏ کارم راحت تر شد‏.‏
ولی اونا رو به همین راحتی‏،‏ بهت نمی دیم‏.‏
می دونم‏.‏
به خاطر همینه که معمولا به زور می گیرم‏.‏
ما می خواستیم یه بازی بکنیم‏.‏
بازی؟ چه بازی ای؟
توضیح می دم‏.‏
و اگه تو بازی ببری‏،‏ می تونی ‏"‏گنجینه‏"‏ های ما رو داشته باشی‏.‏
دو تا از شیش تیکه کیک‏،‏ فلفلی شدن‏.‏
اگه یکشیونو بخوری‏،‏ می بازی‏،‏ ها؟
درسته‏.‏
ما از فلفل قرمز ایرانی استفاده کردیم‏.‏
ایرانی؟
یه نوع فلفل آتشفشانی‏.‏
از بقیه ی فلفل هایی که تا حالا دیدی‏،‏
چندین برابر تندتره‏.‏
واقعا بازی می کردین؟
هر کدوم‏،‏ تو هر نوبت‏،‏ یه تیکه برمی داریم‏،‏ تا تموم بشن‏.‏
انگار قراره خوش بگذره‏.‏
اگه تنده رو بخوری‏،‏ اینقدر می سوزی که‏،‏
آب خوردن هم فایده نداره‏.‏
اونوقت‏،‏ دیگه نمی تونی مبارزه کنی‏.‏
اینقدر تنده؟
بعد از اون ‏"‏گنجینه‏"‏ به راحتی تصاحب میشه‏.‏
که اینطور‏.‏
برای من که قابل قبوله‏.‏
پس بیاید شروع کنیم‏.‏
باشه‏،‏ من شروع می کنم‏.‏
وایسا ببینم‏.‏
چی؟
انگار دو تا از کیک ها با بقیه فرق دارن‏.‏
چطور؟
حس شیشم؛ همین‏.‏
ولی انگار واقعا با هم فرق دارن‏.‏
اینطور نیست‏.‏
الکی نمیگم‏.‏ تابلوئه‏.‏
یعنی می خوای جا بزنی؟
اگه اینطوره‏،‏ برو بیرون‏.‏
ساکت شو ببینم‏.‏
من جا نمی زنم‏.‏ دارم می گم‏،‏ یه جای کار می لنگه‏.‏
حالا که شما این بازی رو راه انداختین‏،‏
باید ثابت کنین‏،‏ که تقلب نکردین‏.‏
باشه‏.‏ پس بذار ‏"‏ریکیو‏"‏ از اول علامت گذاری کنه‏.‏
باشه‏.‏
ریکیو‏،‏ اون دو تا تیکه رو دوباره علامت بذار‏،‏ و همه رو جابجا کن‏.‏
شما هنوزم مشکوکین‏.‏
بازم مشکلی داری؟
نه‏،‏ مشکلی نیست‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
بازم یه جای کار می لنگه‏.‏
چی؟
دیگه نمی ذارم‏،‏ الکی گیر بدی‏.‏
بعله‏.‏ داری جر می زنی‏.‏
ساکت بابا‏.‏
آهان‏،‏ فهمیدم‏.‏
همه با چشمای بسته‏،‏ بازی می کنیم‏.‏
مگه اینکه مشکلی داشته باشین‏.‏
حالا همه چیز مساویه‏.‏
واقعا فقط یه نفر زنده می مونه‏.‏
کسی که آخر می مونه‏،‏ ‏"‏گنجینه‏"‏های بقیه رو صاحب میشه‏.‏
اگه ‏"‏گنجینه‏"‏هامونو از دست بدیم‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏نمی تونیم به دنیای خودمون برگردیم‏.‏
اون دیگه از بدشانسیتونه‏.‏
یه نفر می بره و برمی گرده خونه‏.‏
دو نفر می بازن و می مونن‏.‏
من به هر قیمتی شده می برم‏.‏
کسی اول برمی داره‏.‏‏.‏‏.‏
منم‏.‏
یوشیترو ساما می خوام قبل از بازی‏،‏ یه چیزی بگم‏.‏
چی؟
من تو رو از بقیه ی شاگردها بیش تر دوست داشتم‏.‏
تمام کارهایی که کردم‏،‏ به خاطر همین بود‏.‏
چرا الان داری اینو میگی؟
اگه ‏"‏گنجینه‏"‏مو از دست بدم‏،‏ نمی تونم برگردم خونه‏.‏
پس یعنی یه امکانش هست
که این بار‏،‏ آخرین باری باشه‏،‏ که می بینمت‏.‏
سِکشیوسای‏.‏‏.‏‏.‏
سِکشیوسای‏!‏
نه‏.‏‏.‏‏.‏
انگار یکیمون کم شد‏.‏
اگه می دونستم‏،‏ خودم برِش می داشتم‏.‏
نوبت توئه‏.‏
نه‏،‏ پشیمونی فایده ای نداره‏.‏
باید به شانس‏،‏ اعتماد کنم‏.‏
بدو‏،‏ بخور دیگه‏.‏
باشه‏!‏
فقط یه تمرکز می خواستم بگیرم‏.‏
ای بابا‏،‏ بدو دیگه‏.‏
حالا که بازی برای ‏"‏گنجینه‏"‏هاست‏،‏
دیگه شانسی برای بردن ندارین‏.‏
این کیک‏،‏ عجب طعمی داره‏.‏
سه تا مونده‏.‏
یکیشون‏،‏ فلفلیه‏.‏
نوبت منه‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
سکشیوسای‏.‏
اون روزا که با هم تمرین می کردیم‏،‏ بهترین روزای زندگیم بود‏.‏
راستش‏،‏ عاشق این بودم که همدیگه رو اذیت می کردیم‏.‏
منو مجبور می کردی‏،‏ چیزای تند بخورم
منم تو رو مینداختم تو چاه آب‏.‏
گولت می زدم که تو حموم یه خرس خوابیده‏،‏
تو هم آب حموم منو‏،‏ یخ می کردی‏.‏
پس تو هم داشتی بلا سرش می آوردی‏،‏ یوشیترو ساما‏!‏
یوشیترو ساما‏.‏‏.‏‏.‏
من اذیتت می کردم‏،‏ چون دوسِت داشتم‏.‏
به خاطر همین‏،‏ وقتی رفتی‏،‏ دلم گرفت‏.‏
فقط همینو می خواستم بگم‏.‏
یوشیترو ساما‏،‏ من اون کارا رو می کردم‏،‏ چون تو رو قوی می دونستم‏.‏
و امروز‏،‏
می خواستم از ته دل‏،‏ حقیقتو بهت بگم‏.‏‏.‏‏.‏
به خاطر همین‏،‏ اون شمشیر رو آوردم‏.‏
سکشیوسای‏.‏‏.‏‏.‏
اونم نبود‏!‏؟
پس یکی از این دوتاست‏!‏
آب‏!‏ آب‏!‏ آب‏!‏
من بردم‏.‏
‏"‏گنجینه های سکشیوسای و نُبوناگا‏"‏ مال منه‏.‏
ولی اگه قرار باشه‏،‏ تنهایی برگردم‏،‏
چه سودی برام داره؟
دیگه اونو نمی بینم‏.‏‏.‏‏.‏
ریکیو‏.‏
یه چای تند برام بیار‏.‏
یوشیترو ساما‏،‏ چی داری می گی؟
زودباش یکی بیار‏.‏
کاری با "نبوناگا" نداشته باش‏.‏
یوشیترو ساما‏،‏ یعنی‏.‏‏.‏‏.‏
بعله‏.‏ درسته‏.‏
من آماده ام‏.‏
بفرما‏.‏
یوشیترو ساما‏.‏
سکشیوسای‏.‏‏.‏‏.‏
یوشیترو ساما‏.‏‏.‏‏.‏
سکشیوسای‏.‏‏.‏‏.‏
سوختم‏.‏
چی شد؟
هر دوتاشون تصمیم گرفتن تو این دنیا بمونن‏.‏
چه دوستی شگفت انگیزی‏.‏
یا بهتره بگم‏،‏ ‏"‏رابطه ی خواهرهایی‏"‏ که باید
نسل ها‏،‏ به بچه ها گفته بشه‏.‏
من که چیزی نمی فهمم‏.‏
ولی هردوتاتون احمقین‏.‏
حالا که اینو می خواین‏.‏‏.‏‏.‏
سوختم‏.‏
Next time it's the Sunshine Ruler, Liu Bei‏.‏
Next time on Sengoku Collection‏:‏ ‏"‏Sunshine Ruler‏.‏‏"‏
Hold on, she's from the wrong country‏!‏